memari

درسهاي معماري از تاريخ نزديك
از صحبت هاي لويي كان با دانشجويان دهه 60 ميلادي

اوايل بعد از ظهر امروز درباره سه جنبه آموزش معماري صحبت ميكرديم . در واقع اعتقادم اين است كه من آموزش معماري نميدهم بلكه خويشتن آموزي ميكنم .
اين آموزش به هر تقدير سه جنبه دارد : نخست جنبه كارشناسي آن است . به عنوان يك فرد حرفه اي مقيد به آموختن نقش خود هستيد در تمام روابط .... روابط شغلي

و روابط خود با كسي كه براي كار خود به شما اعتماد كرده است . از اين لحاظ بايد تفاوت ميان علم و تكنولوژي را بدانيد .

قوانين زيباشناسي هم از مله دانش حرفه اي است . به عنوان يك فرد حرفه اي مقيد هستيد برنامه مشتري خود را به چيزي از نوع فضاهايي كه بايد در خدمت نهاد معيني قرار گيرد برگردان كنيد . ممكن است اين را فضا – انتظام يا فضا – قلمرو بدانيد  . كه از جمله مسئوليت حرفه اي شماست .

انسان نبايد برنامه اي را بردارد و آن را به سادگي تحويل مشتري بدهد . آن گونه اي كه به مثل نسخه پزشكي را پيچيده باشد .
جنبه ديگر تربيت انسان است براي بيان خويشتن اين حق ويژه انسان است . به او بايد معناي فلسفه ، معناي اعتقاد ، معناي ايمان آموخته شود . او بايد هنر هاي ديگر را بشناسد

بايد بداند كه يك نقاش اگر بخواهد ميتواند مردم را سرو ته ترسيم كند . چرا كه نقاش نبايد كه پاسخگوي قوانين ثقل باشد . نقاش ميتواند درگاه را كوچكتر از انسان ها تصور كند ميتواند آسمان روز را سياه بكشد . مرغان را چنان ترسيم كند كه قدرت پرواز نداشته باشند . سگ ها را چنان تصوير كند كه قادر به دويدن نباشند . چرا كه او يك نقاش است . او ميتواند در حاليكه آبي مي بيند قرمز نقاشي كند . پيكر تراش ميتواند چرخهاي مربع در زير توپ بگذارد تا بيهودگي جنگ را بيان كرده باشد . ولي معمار بايد چرخهاي گرد به كار گيرد و بايد درگاه را بزرگتر از مردم بسازد .

معماران بايد بدانند كه از حقوق ديگري برخوردارند . خقوق ويژه خود با درك و فهم اين حقوق انسان مجهز به ابزاري ميشود كه قادر است خالق باور نكردني ها باشد . چيزي كه طبيعت قادر به انجام آن نيست .

اين ابزار نه فقط اعتبار فيزيكي بلكه اعتبار رواني درست ميكنند . چرا كه براي انسان بر خلاف طبيعت حق انتخاب دارد .

سومين جنبه كه بايد يادگرفت اين است كه معماري در واقع وجود ندارد اين اثر معماري است كه تعين مي يابند . معماري فقط در ذهن وجود دارد . كسي كه كار معماري ميكند هديه اي به روان معماري اهدا ميكند . رواني است كه نه سبك ميشناسد نه تكنيك و نه فن آوري رواني كه فقط در انتظار آن است كه چيزي به او اهدا شود .

معماري محمل " تجسم كيفيت " غير قابل اندازه گيري است آيا ميتوان " فضاي كيفي " پارتنون را اندازه گيري كرد ؟  خير اين قتل محض است . آيا ميتوانيد " پانتئون را اندازه گيري كنيد . آن ساختمان اعجاب انگيز را كه هدايت انسان را برآورده مي سازد .