مهندس هوشنگ سیحون
سوال ها ، به ادرس مهندس هوشنگ سیحون در ونکوور در کانادا فرستاده میشود و ایشان جواب پرسشها را به صورت نوار به دانشکده ارسال میکنند . ( کاش او اینجا بود . کاش میشد هنوز هم از مصاحبت و درس های او و کارهای عملی او در حوزه معماری لذت برد . کاش میتواسنتم از کلاسهای درس او بهره ببرم و یا شاگرد او باشم . در جواب یکی از سوالاتی که از او میپرند اینگونه جواب میدهد ، با هم میخوانیم :
آیا میتوان معماری معاصر ایران را با معماری سنتی آن پیوند داد؟ آیا معماری معاصر ما توانسته است نوعی ارتباط و پیوستگی با معماری سنتی و بومی خود برقرار کند ؟
جواب : فکر میکنم باید این را توجه کنیم که امروز معماری سنتی را چگونه ببینیم ؟ آیا باید معماری نتی را به صورتی که در گذشته انجام شده و آن فرم ها و شکل ها را بوجود آورده ، ببینیم و دوباره به آن صورت عمل کنیم ؟ این درست نیست . یعنی بیاییم اسکلت فلزی یا بتون مسلح درست کنیم و روی آن طاق نما های زمان صفویه پیاده کنیم ، کاری غلط و عبث است . زیرا همان طور که قبلا گفته شد ، تکنیک و اجرا ( ابزار تکنیکی ) ایجاب میکند کاری انجام شود که نتیجه فرم و شکل با آن فرمی که قبلا انجام میشد ، فرق کند .
در گذشته ما جرزهای بزرگ آجری میساختیم و برای این که جرزها را بپوشانیم طاق گرد و یا طاق شکسته به صورت اژیو میزدیم . ولی امروز دهانه های خیلی بزرگتری را به صورت تخت میسازیم . بنابر این لزومی ندارد که تکنیک پیشرفته امروز را کنار بگذاریم و به گذشته برگردیم .
در فضا و جو کشور ماو در سنت ها و فرهنگ ها و خلقیاتی که ملت ما با ان زندگی کرده است ، وقتی بخواهیم یک کار مدرس با شیوه مدرن و طرز اجرای مدرن انجام دهیم ، طبعا بر میگردیم به این که معماری باید معماری ایرانی باشد ، بخصوص به آب و وهوا و شرایط اقلیمی خودمان توجه بکنیم . درست است که معمار امروزی کار مدرن انجام میدهد ولی اگر با دانش صحیح و عمیق ، کار و رسالت خودش را انجام دهد ، معماری سنتی و ایرانی خواهد داشت . این معماری ممکن است از نظر فرم و شکل و ظواهر آنگونه نباشد که در گذشته انجام میشد . ولی از نظر اصول معماری ایرانی خواهد بود .