طبيعت نيشابور 

              بینالود ....
 

روستاي بوژان  , رود كده اي شاد و غزلخوان
بوژان در شرق نيشابور . در پناه و غرب قله شير آباد _ قله اي هم اوج با بينالود _ با مردمي سخت كوش و پر نشاط و جشن آرا . مراسم " كوله تاو " در عروسيها بسيار تماشايي است و يكي از سنتهاي قديمي در اين رودكده زيبا و غرلخوان
 

 رفريز  , ديده بان نيشابور
  برفريز از كم جمعيت ترين آبادي هاي نيشابور و د رعين حال مرتفع ترين منطقه مسكوني و طبيعتا برفگير ترين محل , د رشمال شهر و در دامنه جنوبي يكي از قله هاي رسته بينالود . با مردمي صبور و خونگرم و مهمان دوست . باغدار و دامدار و زراعت پيشه . مقاوم در برابر سختگيريهاي  زمستان قطبي و برفبار و يخريز . صميميت و يكرايي و همگامي آنان در جهت رفع موانع حيات و مشكلات اقايمي , محيط شادمانه برفريز را چونان لب پر خنده اي ساخته است كه بسيار رشك انگيز مينمايد . سريز از گزماي محبت

                 

خرو , ييلاقي از زيبايي سرشار
 

خرو عليا , پر جمعيت ترين روستاي نيشابور با مردمي سختكوش و خستگي ناشناس كه در خرمكده بسيار چشم نواز و زيباي آن روستا در شرق نيشابور به باغداري در باغهاي سيب و به و زرد آلو و انگور , تلاش تحسين آميزي را به وجهه همت ساخته اند .

وجود چاذبه هاي طبيعي و دو رودخانه پر آب و سبك ويژه خانه سازآن ها  از مختصات اين قطب اقتصادي بزرگ است . خانه ها به صورت پلكاني در شيب تند يكي از دره ها , ان را به  مراتب نظر گيرتر از ماسوله گيلان كرده است .
                                                
            
 ديزباد  , در دل دره ها
 ديزباد , ديزباد عليا . آنگونه كه در متون تاريخيو سفرنامه ها  و منابع جغرافيايي كهن از آن ياد شده ديزباد قصر  الري , در شرق نيشابور واقع  است و در ميان دره اي در امتداد رشته كوه بينالود با چشم انداز هايي سخت با  طراوت زيبا  .
   داراي باغهاي ميوه خيز و نمايانگر تلاش خستگي ناشناس روستاييان است . و تكنيك ويژه در معماري و خانه سازي

      بار با طبيعتي بهشتي

روستاي بزرگ و پر جمعيت بار , باغهايي شاداب و جويبارهايي ملا مال از زلال  ناب . مردان و زناني بس پر تلاش و كوشنده و به آلاينده هاي زندگي شهر يو مدرن كمتر مبتلا , و با سنن ديرپاي بومي بيشت رمانوس و دمخور و د رنهايت با زندگي بي آرام و بي دغدغه و بدون حضور قرص آرام بخش . موسيقي شان صداي برخورد موجابه هاست . با پونه زارهاي جو كناران و بع بع رمه ها بر بستر مخمل پوش كوهساران و با صداي بال زندن سينه سرخان مهاجر و چلچله هاي بيتاب و بيقرار در اوج در اوج آبي فيروزه فام .  شيريني طبيعت بكر گوارايشان باد . كوهپايه هاشان علف خيز . شيردانهاي دامهاشان سرريز , شاخه هاي سيب سيبستانهاشان سر خميده تر , و روياهايشان رنگين تر باد 

.
 

 غار ابراهيم ادهم
 

غار ابراهيم ادهم

چونان بودا در پرتو اشراقي متبرك , ناگهان به بيداري رسيد و عليه پوچي و پوكي و ستورانه زيستن بر شوريد و با واسپاري او رنگ شاهي و اخور پر علف آن به جهان جويان و كركسان مردار خوار , براي صيانت آن امانت الهي به غاري در شمال نيشابور پناهيد و با خويشتن باني ار بي خود شدن و دست آموز شيطان شدن . جانش را وارهانيد . و خدا ميداند و در و ديوار اين خفيه گاه كه اين امير زاده فراري بلخ , در آن شب زمهريري و خارا شكاف زمستان تا طلوع صبح اهورايي نيشابور , براي رهايي از وسوسه ها و تسويلات نفس و دارم گستري ها و طنازي ها و دلبري هاي دنيا و ترفند ها و عشوه سازي و مغازله هاي شيطان چه مويه ها و چه اشك افشاني ها و چه مجاهدت ها كه نكرده است . و مضمون اين بيت خيام را قرنها قبل از او با خود ترانه ساز نشده است :

بر چشم تو عالم ار چه ميآرايند                مگر اي بدان كه عاقلان نگرانيد