شنبه، ۲۲فروردین ۱۳۸۳

انديشه ....

همراه هر كودك نوايي مقدس نيز ميآيد , نوايي كه هرگز شنيده نميشود . اين صداي ضعيف وآرام . صداي خداوند است

اما از انجا كه سر ما پر است از هزار و يك صداي ديگر , ما قادر به شنيدن آن نجواي آرام نيستيم . در ذهن ما همه صدا ها همزمان در حال انتشارند و آن قدر هياهو وجود دارد كه حتي اگر خداوند هم فرياد بزند ما ان را نخواهيم شنيد . البته او هيچ گاه فرياد خواهد زد . زيرا فرياد خسن است .

 در حالي كه عشق نجوايي آرام دارد . عشق شيوايي را ميشناسد زيرا خداوند شيوا است ... عشق صبر را ميشناسد زيرا زيرا خداوند صبور است .. عشق اميد را ميشناسد زيرا خداوند اميد وار است .

اگر امروز آن را نشنيدي , فردا خواهي شنيد . و چنانچه فرد نشنيدي بالاخره روزي خواهد آمد كه روحت با نواي زيباي آن آشنا گردد . پس بيشتر سكوت كن و كمتر هياهو . تا نجواي خدا وند را از درونت بشنوي . اين سرآغازي است براي يك زندگي جديد

........يك زندگي جاودانه ...... يك زندگي آرام .... و در عين حال پرهياهو .... 
 
راستي كسي نميخواهد از من بپرسه اين عكسي كه كنار متن است ... كيست ؟؟

نوشته شده توسط پونه .....

با همين موضوع

نظرات

نظر شما

  • لطفا در مورد موضوع و در صورت امکان فارسي بنويسيد، ممنون!
  • اگر نظر خصوصي‌ و يا غير مرتبط به موضوع داريد، لطف کنيد و از فرم تماس استفاده کنيد، ممنون!




مرا به خاطر داشته باش؟

(استفاده از html مجاز مي باشد)