عزیزم , جز خودت کسی را ندیدی ؛ و  انچه دیدی به نظر اعتبار و موازنه در نیاوردی . خودت را با هر چه داری از شئون حیات و از زخارف دنیا قیاس کن به شهرت , و شهرت را به مملکتت ، و آن را به سایر ممالک دنیا – که از صد یکی از ان ها را نشنیدی – و تمام ممالک را به خود زمین ؛ و زمین را به منظومه شمسی و کرات وسیعه ای که ریزه خواز اشعه منیره شمس اند ؛ و تمام منظومه شمسی و کرات وسیعه ای که ریزه خوار اشعه منیره شمس اند . و تمام منظومه شمسی را که از محیط فکر من و تو خارج است به منظومه های دیگری که شمس ما با همه سیاراتش یکی از سیارات یکی از آنهاست . که هر یک ان ها طرف قیاس با شمس ما و سیارات آن نیست و آنچه از آن ها تاکنون – از قراری که میگویند – کشف شده است چندین ملیون مجرته است که در این مجره نزدیک کوچک چندین ملیون منظومه شمسی است که کوچکترین آن ها از شمس ما ملیونها ملیون بزرگتر است و نورانیتر ! این ها همه ازعالم جسمانی است که قدر آن را جز خالق آن ها نمیداند و کشف ارباب کشف به مقدار فلیلی از آن بیشتر موفق نشده است . و تمام عالم اجسام در مقابل ماوراءالطبیعه هیچ قدر محسوسی ندارد ، و در آنجا عوالمی است که در فکر بشر نگنجد . اینها شئون حیات تو و حفوظ تو و من است از این عالم وجود . و پس از آن اراده حق تعلق گرفت که تو را از این دنیا ببرد ؛ امر کند به جمیع قوایت که رو به ضعف گذارند و فرمان دهد به تمام ادراکاتت که از کار بایستند ؛ کارخانه وجودت را مختل فرماید ؛ و سمع و بصر و قوت و قدرتت را بگیرد و یک جمادی شوی که پس از چند روز از گند و تعفنت مشام مردم متاذی شود ، و از صورت هیئت آدم ها گریزان گردند ، و تمام اجزاء و اعضایت پس از مدتی از هم بگسلد و پاشیده گردد . این ها حال جسم تو . مال و منال و حشمت تو هم که حالش معلوم است ......

کتاب چهل حدیث ... دست نوشته های امام خمینی . صفحه 94 . بند تکبر