اگر سحر همين طور كه خواب بودی يك‌باره بيدار شدی، ديدی سحر است، مفت از چنگ نده. همان طور توی رخت‌خواب بگو شكر. اين شكر را هم شيرين بگو. اين «شـ» را ببين توی دهان چه شيرين است، قشنگ توی دهانت بگردان و بگو شكر. بعد اگر حالش را داشتی كار ديگر كنی، بلند شو و بكن. اگر نه، زور نكن، پتو را بكش سرت و بخواب. روزيت همان يك شكر بوده است.

پی نوشت : دلم گرفته .... خیلی ..... دعا کنید .
پی نوشت : شب قدر است دیگه ..... حرف نزن دختر ..... حرف نزن عزیز من ! برو .... د  برو  دیگه ! .....