پس حمد و ستایش مخصوص توست و شکر و ستایش دائم ترا سزاست . ای خدای من با این همه لطف و محبت ها گناه تو کردم و بگناهانم مقر و معترفم پس تو بکرم از من در گذر . من آن بنده ام که بد کردم . من همانم که خطا کردم من همانم که اهتمام به عصیان کردم . من همانم که نادانی کردم . من همانم که غفلت ورزیدم من همانم که سهو کردم من همانم که به خود اعتماد کردم . من همانم که به خواهش دل عمل کردم من همانم که وعده کردم و مخالفت نمودم . من همانم که عهد خود شکستم .....

ای خدایی که گناهان بندگانت هیچ ترا زیان نخواهد داشت . و از طاعتشان هم البته بی نیاز خواهی بود . ای خدای من و مولای من و بزرگ من .. از خطا های من به لطف و کرمت در گذر که تو بزرگترین بخشندگانی ....

بند الف : سعی میکنم منظم تر بنویسم . پوزش من را از بی نظمی پذیرا باشید .  میخواهم یک برنامه اموزشسی کوچولو در اپدیت های بعدی راه بیندازم . مثلا  صحبت از ارتباط موثر و غیر موثر ... ارتباط دو دوست صمیمی . دو همسر . یک پدر و مادر خوب ... و غیره . کی موافقه ؟!
بند ب  : اینجا را یک نگاهی بیندازید . جالب نوشته است . واقعا ادم میماند از دست این مسئولین چه کند ؟
بند ج : بعضی  از دوستان وب هایشان را فعلا تخته کرده اند ... چرا نمیدانم ؟ اما دوست داشتم بیشتر بنویسند . دلم تنگ میشود برای نوشته هایشان ...  تازه و نرم نرم داریم با هم دوستان خوبی میشیم ...  نه واقعا !! ( D)  حیف نیست ننویسند ؟!