::ایروانی::

 پرده دوم :  وقتي محمد شيطان ميشه ....

ديگه هيچ چي واسه خاله اش سالم نميذاره ....

 از خواب پا ميشي ... اول صبح را ميگم . مي بيني يك نفر چنان هوشيار ، چنان متواضعانه ، چنان باوقار . با چشمان اشكي داره نماز ميخونه ... اون قدر نماز خوندنش ابهت داره كه يك لحظه مو به تنت سيخ ميشه ... احساسش ميكني بدنت ميلرزه ....

واي كه چقدر در آن لحظه از خودت متنفر ميشي .... از خودي كه خيال ميكند ايده ال است ....
پي نوشت : خدا عاقبتمان را به خیر کند.

 بند الف : سيستم نداشتم ديروز بعد از دو هفته سيستم از تهران آمد و بسلامتي مثل موتور كار ميكند . بيشتر از چهار پنج روز ديگر به اتمام ترم نمونده و من ميانم و برنامه هاي زيادي كه پيش رو دارم و داريم .
بند ب : بعد از بازديد بچه ها اختلافهاي بين من و مدير گروه و ... پيش امده كه دو بازديد ديگر من را لغو كردند . اونم نه به دليل سرويس نداشتن و اين چيز ها .. بلكه به دليل مختلط بودن اردو ... اقاي ... مسئول دفتر فرهنگ ميگويند : خانم محبت كنيد اين 8 تا خانم را جدا ببريد اين 22 تا اقا را نيز جدا . ميگم هفته اينده دوشنبه تعطيله . نميتوانم بچه ها را جدا ببرم . اونم واسه هشت تا دختر . ميگه پس سرويس هاي جدا ببريد . تصورش را بكنيد يك  اتوبوس 35 نفره . 22 تا پسر ببره و اتوبوس بعدي 8 تا ديگه .. واقعا همين دانشجو ها به كار هاي ما نمي خندند ؟ ميگم يك اتوبوس ببريم . من كنترل بچه ها برام اين طوري راحت تره . ميگه پس وسط اتوبوس را پرده بكشيد !!!! خدايا .... تا ان موقع توي اتاقش ايستاده بودم . بعد از اين جمله نشستم ...  آرام آرام فكر ميكردم به مسير كج و پيچداري كه اين ها براي مسير دانشگاه بوجود آورده اند ... ‌
بند ج : فكر ميكنيد فداكاري چه اندازه اي داره ؟ ايا  در اين زمانه شلوغ و اشفته بازار ادم چقدر ميتوانه نسبت به همسرش نسبت به دوستانش . نسبت به همكاراش . نسبت به شاگردانش ... ايثار كنه ؟ آيا قدر و مقداري برايش ميتوانيم تعيين كنيم ؟ انتظارات طرف مقابل چطور ميتوانه باشه ؟ آيا در قبال اين اعمال ميشه قدرداني اي هر چند كوچك  نيز به جا اورد ؟آيا اندازه داره ؟ آيا انسان ها به ميزان نامحدود ميتوانند نسبت به هم ايثار داشته باشند ؟  دوست دارم در اين خصوص جوابهاي شما را بشنوم .
بند د : اين روزها از نظر حسي شبيه اين عكس هستم . ( عكس از وبلاگ يك مرد اميد وار )